Aankondiging Piet Dwongman
Introductie column / KENNISMAKING (met Piet Dwongman)
Piet Dwongman, de wat oudere nog niet zo grijze man, is regelmatig te gast aan de leestafel van het, inmiddels voor hem geworden, stamcafé, "Heer Bommel". Hij kijkt graag de verschillende kranten in en maakt met genoegen vaak een praatje met andere gasten aan de leestafel. De gebeurtenissen die ter berde komen en zijn belevenissen verwoordt hij vaak in wat hij noemt: "Mijn Opstellen". Velen die zijn verhalen (Opstellen) lezen herkennen zich daarin.
Deze, gezellige en interessante, "bijeenkomsten" geven hem een goed gevoel. Het komt nogal eens voor dat de "computer-hobby" van hem en anderen, intensief ter sprake komt, hetgeen door sommigen niet erg op prijs wordt gesteld. Zij willen de confrontatie met al dat moderne gedoe niet aan en wijzen het soms nadrukkelijk af. Uit de geanimeerde gesprekken van de computer-liefhebbers komt overigens overduidelijk naar voren dat zij actief bezig willen zijn in plaats van, zoals dat wordt genoemd in de erker (een aangebouwd aquarium aan de voorzijde van het huis) of in de serre achter de geraniums te zitten. De tafelgenoten nemen doorgaans een kopje koffie, maar nogal eens gevolgd door een "Hollands Cognacje". De gesprekken worden dan meestal wat levendiger.
Huize "HeerBommel", ook wel "'t Praethuys" genoemd, is gelegen aan het marktpein van het dorp, dat er veel aan doet enige stadsallures uit te stralen. Grote successen blijven helaas uit. Verschillende groepen, zoals een winkeliers – en horecavereniging, een Vrije Academie annex Volksuniversiteit, een Gilde en een klein groepje kunstenaars hebben elk op hun beurt en soms gezamenlijk, zich ingespannen activiteiten te organiseren maar het heeft niet tot het gewenste resultaat geleid. Er worden nauwelijks gelden bijeen gebracht. De organisaties kijken teveel naar "de knip" en kijken eerst eens de "kat uit de boom". De dorpelingen lopen niet over van enthousiasme en hebben veelal een houding van "doe maar gewoon, dan doe je gek genoeg". Het hoofd mag niet boven het maaiveld uitkomen. Klagen en mopperen kunnen zij als geen ander en "trots" op wat er is, komt in de meeste woordenboeken ter plaatse niet voor.
Toch vindt Piet Dwongman, als je er oog voor hebt en de negatieve ideeën en gevoelens iets terzijde kan schuiven en positief wil kijken naar datgene wat wordt georganiseerd, het goed leven is in dit dorp. Hij heeft er in ieder geval zijn hart aan verpand.
Hij heeft toegezegd bij tijd en wijle zijn belevenissen te beschrijven, die op de "Heer Bommel"- site mogen worden gepubliceerd.
Jeroen.
Introductie column / KENNISMAKING (met Piet Dwongman)
Piet Dwongman, de wat oudere nog niet zo grijze man, is regelmatig te gast aan de leestafel van het, inmiddels voor hem geworden, stamcafé, "Heer Bommel". Hij kijkt graag de verschillende kranten in en maakt met genoegen vaak een praatje met andere gasten aan de leestafel. De gebeurtenissen die ter berde komen en zijn belevenissen verwoordt hij vaak in wat hij noemt: "Mijn Opstellen". Velen die zijn verhalen (Opstellen) lezen herkennen zich daarin.
Deze, gezellige en interessante, "bijeenkomsten" geven hem een goed gevoel. Het komt nogal eens voor dat de "computer-hobby" van hem en anderen, intensief ter sprake komt, hetgeen door sommigen niet erg op prijs wordt gesteld. Zij willen de confrontatie met al dat moderne gedoe niet aan en wijzen het soms nadrukkelijk af. Uit de geanimeerde gesprekken van de computer-liefhebbers komt overigens overduidelijk naar voren dat zij actief bezig willen zijn in plaats van, zoals dat wordt genoemd in de erker (een aangebouwd aquarium aan de voorzijde van het huis) of in de serre achter de geraniums te zitten. De tafelgenoten nemen doorgaans een kopje koffie, maar nogal eens gevolgd door een "Hollands Cognacje". De gesprekken worden dan meestal wat levendiger.
Huize "HeerBommel", ook wel "'t Praethuys" genoemd, is gelegen aan het marktpein van het dorp, dat er veel aan doet enige stadsallures uit te stralen. Grote successen blijven helaas uit. Verschillende groepen, zoals een winkeliers – en horecavereniging, een Vrije Academie annex Volksuniversiteit, een Gilde en een klein groepje kunstenaars hebben elk op hun beurt en soms gezamenlijk, zich ingespannen activiteiten te organiseren maar het heeft niet tot het gewenste resultaat geleid. Er worden nauwelijks gelden bijeen gebracht. De organisaties kijken teveel naar "de knip" en kijken eerst eens de "kat uit de boom". De dorpelingen lopen niet over van enthousiasme en hebben veelal een houding van "doe maar gewoon, dan doe je gek genoeg". Het hoofd mag niet boven het maaiveld uitkomen. Klagen en mopperen kunnen zij als geen ander en "trots" op wat er is, komt in de meeste woordenboeken ter plaatse niet voor.
Toch vindt Piet Dwongman, als je er oog voor hebt en de negatieve ideeën en gevoelens iets terzijde kan schuiven en positief wil kijken naar datgene wat wordt georganiseerd, het goed leven is in dit dorp. Hij heeft er in ieder geval zijn hart aan verpand.
Hij heeft toegezegd bij tijd en wijle zijn belevenissen te beschrijven, die op de "Heer Bommel"- site mogen worden gepubliceerd.
Jeroen.