Natte Marktdag
De wat oudere man had uitgekeken naar de zaterdag, "marktdag". Hij had zich voorgenomen in het dorp wat boodschappen te doen en een kopje koffie te drinken, als trouwe bezoeker, in zijn (stam)café Heer Bommel. De gehele week had hij helaas weinig weg kunnen gaan. Het was zo’n echte Hollandse regenbui-dag, waar je door en door nat van wordt. De straten waren ook weer eens opgebroken, vreselijk ! Het niet weg kunnen vindt de oude man een ramp. Thuis vindt hij het prettig, zeer prettig zelfs, maar hij wil iedere dag een "frisse neus" halen, een praatje maken en wat (beschouwend) rond kijken. Maar deze dag vielen de nodige buien. Desondanks ging hij er toch op uit. Tussen de buien door, met de “scoot-mobiel” (spottender wijs noemt hij dit z’n Rolls Roys – cabriolet) naar het dorp. Bij de boekhandel een computerboek voor hem aangekomen. Aansluitend was hij van plan een kopje koffie bij het (stam)café te gaan drinken. Hij ging er van uit dat de "vaste leestafel-bezetting" er zou zijn, goed aan elkaar bekenden. Maar dat viel tegen. Er was vrijwel niemand en ook degenen met wie hij wel eens een "boompje" opzet, waren afwezig. Na dat hij van de koffie had genoten, hij was er echt aan toe, maakte hij aanstalten huiswaarts te gaan.
Op dat moment kwam Jan Druk binnen (die altijd zegt dat hij zoveel te doen heeft, hoewel niemand ooit iets daar van is opgevallen). Ook nu weer. De oude man vond dat de toon en manier waarop het verhaal werd gedaan minstens aanleiding was te veronderstellen dat het verhaal niet geheel in overeenstemming was met de werkelijkheid. Hij vertelde luidruchtig dat de scheidsrechters deze week bij twee belangrijke voetbalwedstrijden enorm hadden geblunderd. Hij deed, zoals vele andere keren. Niemand kan het beter weten. Hij heeft als altijd de wijsheid in pacht. Zelfs bij de beide voetbalduels. Nooit heeft hij een bal aangeraakt, maar daar ging hij gemakshalve maar aan voorbij. Na het uitvoerig betoog ging de man naar huis. Een geluk, het was inmiddels droog. Voor hoe lang was absoluut niet zeker, maar hij kwam droog thuis.
Na dat hij, zoals gewoonlijk in het begin van de middag, zijn medicijnen had ingenomen, kroop hij nog even achter (of is het toch voor?) de computer. E-mailtjes bekeken en beantwoord. Deze middag waagde hij zich aan een nieuw experiment. Met het sinds kort geleden aangeschafte digitaal foto-toestel(letje) kunnen ook (zeer) korte video-opnamen worden gemaakt (twee minuten). Dat is het proberen waard, dus zo gezegd zo gedaan. Ook was hij van plan zo’n filmpje op de computer over te zetten. Best ingewikkeld, maar ook spannend of het zou lukken. Misschien schuilt er toch een film-regisseur in hem. De handleiding nog eens doorgekeken en aan de slag.
Piet Dwongman
De wat oudere man had uitgekeken naar de zaterdag, "marktdag". Hij had zich voorgenomen in het dorp wat boodschappen te doen en een kopje koffie te drinken, als trouwe bezoeker, in zijn (stam)café Heer Bommel. De gehele week had hij helaas weinig weg kunnen gaan. Het was zo’n echte Hollandse regenbui-dag, waar je door en door nat van wordt. De straten waren ook weer eens opgebroken, vreselijk ! Het niet weg kunnen vindt de oude man een ramp. Thuis vindt hij het prettig, zeer prettig zelfs, maar hij wil iedere dag een "frisse neus" halen, een praatje maken en wat (beschouwend) rond kijken. Maar deze dag vielen de nodige buien. Desondanks ging hij er toch op uit. Tussen de buien door, met de “scoot-mobiel” (spottender wijs noemt hij dit z’n Rolls Roys – cabriolet) naar het dorp. Bij de boekhandel een computerboek voor hem aangekomen. Aansluitend was hij van plan een kopje koffie bij het (stam)café te gaan drinken. Hij ging er van uit dat de "vaste leestafel-bezetting" er zou zijn, goed aan elkaar bekenden. Maar dat viel tegen. Er was vrijwel niemand en ook degenen met wie hij wel eens een "boompje" opzet, waren afwezig. Na dat hij van de koffie had genoten, hij was er echt aan toe, maakte hij aanstalten huiswaarts te gaan.
Op dat moment kwam Jan Druk binnen (die altijd zegt dat hij zoveel te doen heeft, hoewel niemand ooit iets daar van is opgevallen). Ook nu weer. De oude man vond dat de toon en manier waarop het verhaal werd gedaan minstens aanleiding was te veronderstellen dat het verhaal niet geheel in overeenstemming was met de werkelijkheid. Hij vertelde luidruchtig dat de scheidsrechters deze week bij twee belangrijke voetbalwedstrijden enorm hadden geblunderd. Hij deed, zoals vele andere keren. Niemand kan het beter weten. Hij heeft als altijd de wijsheid in pacht. Zelfs bij de beide voetbalduels. Nooit heeft hij een bal aangeraakt, maar daar ging hij gemakshalve maar aan voorbij. Na het uitvoerig betoog ging de man naar huis. Een geluk, het was inmiddels droog. Voor hoe lang was absoluut niet zeker, maar hij kwam droog thuis.
Na dat hij, zoals gewoonlijk in het begin van de middag, zijn medicijnen had ingenomen, kroop hij nog even achter (of is het toch voor?) de computer. E-mailtjes bekeken en beantwoord. Deze middag waagde hij zich aan een nieuw experiment. Met het sinds kort geleden aangeschafte digitaal foto-toestel(letje) kunnen ook (zeer) korte video-opnamen worden gemaakt (twee minuten). Dat is het proberen waard, dus zo gezegd zo gedaan. Ook was hij van plan zo’n filmpje op de computer over te zetten. Best ingewikkeld, maar ook spannend of het zou lukken. Misschien schuilt er toch een film-regisseur in hem. De handleiding nog eens doorgekeken en aan de slag.
Piet Dwongman
